فراتر از یک باشگاه

 

شعار‘més que un club’ به معنای «فراتر از یک باشگاه» برای اولین بار در یک روز مشخص و توسط شخصی خاص مطرح شد.

نارسیس د کارراس، مدیر باشگاه، در سخنرانی اول خود بعنوان مدیر در ژانویه سال 1968، برای اولین بار از این عبارت برای نشان دادن میزان اهمیت اجتماعی باشگاه بارسلونا در کاتالونیا استفاده کرد. و چند سال بعد، در سال 1973، آگوستی مونتال ای کوستا، در مبارزه انتخاباتی اش برای گزینش بعنوان مدیر باشگاه، وقتی که این شعار را بعنوان شعار کمپین خود استفاده کرد، به آن شکلی قطعی داد. بارسا "چیزی بیشتر از یک باشگاه فوتبال" است، شعاری بود که درتبلیغات انتخاباتی استفاده شد که البته لوییس کاساکوبرتا برنده آن بود.

گمپر، فردی کلیدی

ا این حال، ریشه ی شعار "فراتر از یک باشگاه" به زمانی بسیار عقب تر از این بازمی گردد. این ایده برای اولین بار توسط خوان گمپر در اولین دوره ریاستش در سال 1908 مطرح شد. دوره ای که گمپر در آن مدیریت باشگاه را بر عهده گرفت، بدلیل جلوگیری او از انحلال باشگاه، بسیار خوب ثبت شده است. در واقع، جلوگیری گمپر از انحلال باشگاه معمولا کارهای دیگری که او در آن زمان انجام داده بود را تحت الشعاع قرار می دهد. در آن روز معروف، یعنی روز دوم دسامبر سال 1908، با وجود فرار همگانی، گمپر پایدار ایستاد تا بگوید: "بارسلونا نمی تواند و نباید بمیرد. اگر هیچ کس نمی خواهد در نگاه داشتن آن تلاش کند، من مسئولیت کامل آن را بر عهده می گیرم و در آینده از آن مراقبت می کنم".

گمپر، که موسس باشگاه بود، در آن زمان قصد داشت که از انحلال باشگاه جلوگیری کند. اما چیزی که برای آینده باشگاه اهمیت بسیاری داشت، شیوه ای بود که وی برای اداره کردن باشگاه برگزیده بود. او به دلیل اصلی تاسیس باشگاه، که انجام فعالیتهای ورزشی بود، دلیل دیگری نیز اضافه کرد، این که باشگاه، باشگاهی طرفدار کاتالونیا باشد، و به طور فعال به کشورش خدمت کند. پس اینگونه بود که باشگاه به فعالترین بخشهای سیاسی طرفدار کاتالان نزدیک شد و در هدفش که دفاع از هویت و حقوق ملی کاتالونیا بود - چه در مواردی مثل حمایت از "خود مختاری کشورهای مشترک المنافع" و چه در مواردی مثل حمایت از میزبانی بارسلونا در المپیک - هیچ شک و شبهه ای وجود نداشت.

برنامه "ورزش و شهروندان" که توسط مدیر بارسا، جوزپ سانیول در سالهای جمهوری ترتیب داده شد یا کارهایی که آگوستی مونتال، مدیر وقت باشگاه در سال 1977 در جهت حمایت از کمپین حامی تصویب قانون خود مختاری انجام داد، و یا دعوت جوزپ تارادلاس، رئیس حکومت کاتالونیا که به تازگی از تبعید بازگشته بود به نوکمپ، فقط چند نمونه از فعالیت های باشگاه هستند که نشان می دهند این باشگاه، فراتر از یک باشگاه است.

ثبت شده در قوانین باشگاه

روحی که گمپر از سال 1908 (سالی که می توان آن را سال تاسیس مجدد باشگاه نامید) در باشگاه دمید، تا امروز زنده است و حتی در قوانین امروزی باشگاه نیز می توان آن را یافت. در بند 4 قوانین و در توصیف وظایف باشگاه آمده است که دومین هدف " بعنوان مکمل هدف اول، گسترش و شرکت کردن در فعالیتهای اجتماعی، فرهنگی، هنری، علمی و یا تفریحی است و این فعالیت ها برای حفظ جنبه مردمی و تصویری که وجود آن حاصل سنت همیشگی وفاداری و خدمت به اعضای باشگاه، شهروندان و کاتالونیا است، و باشگاه از ارائه آن بسیار خوشنود است، شایسته و لازم است".

فراتر از یک باشگاه در اسپانیا

به دلایلی مختلف، اما نه متضاد، برای بسیاری از مردم در سایر نقاط اسپانیا نیز بارسلونا "فراتر از یک باشگاه" است. اگر در مورد کاتالان ها بتوان نقطه شروع را زمانی که هیئت مدیره، یا به عبارتی بهتر خوان گمپر این تصمیم را گرفت دانست، در مورد اسپانیایی ها این جنبش از سطوح پایین تر شروع شد. روشنفکران و گروه های سیاسی چپ بعد از دریافتن نقش بارسا در دفاع از آزادی و حقوق دمکراتیک به جمع حامیان این تیم پیوستند.

این جنبش در زمان جنگ داخلی اسپانیا و حکومت فرانکو به اوج خود رسید. در این میان برخی حرکات نیشدار نیز به چشم می خورد، مانند تور آمریکا که در آن تیم به عنوان سفیر جمهوری معرفی شد، یا تحریم تراموا در سال 1951 که با حمایت هواداران بارسلونا همراه شد و حکومت فرانکو را شگفت زده کرد، به طوری که طرفداران فرانکو قادر به درک این نبودند که چرا در آن یکشنبه زیر بارش باران هواداران پس از برد 2-1 مقابل سانتاندر ورزشگاه لس کورتس را ترک کردند و از سوار شدن بر تراموا امتناع کردند. لحظاتی مانند اینها نشان می دهند که چرا بارسلونا برای بسیاری از اسپانیایی های آینده نگر چیزی بیش از نماد کاتالونیا است.

رژیم فرانکو مهمترین دلیل گسترش شعار "فراتر از یک باشگاه" به دیگر نقاط سرزمین اسپانیا است. اما سابقه این شعار حتی به پیش از آن بر می گردد. برخی روشنفکران اسپانیایی در دهه ی 20 به باشگاه توجهاتی کرده بودند، مثل رافائل آلبرتی شاعر که شعر "اوده تو پلاتکو" ('Ode to Platko') او مهمترین نمونه ها می باشد. برخی دیگر از تندیس جوزپ سامیتیر، یکی دیگر از افراد کلیدی، برای درک چگونگی راهیابی باشگاه بارسلونا به نقاطی خارج از منطقه نفوذ طبیعی خود استفاده کردند.

 

هواداران بارسلونا...