هواداران بارسلونا
آخرین مطالب
امکانات وب
پس از دریافت چهارمین توپ طلای فیفا توسط لیونل مسی، در فضای رسانه ای دنیا انتقادات زیادی به انتخاب سال 2012 فیفا مطرح شد. بسیاری از منتقدین، فیفا و کمیته فنی و رای گیری آن را که شامل مربیان، کاپیتان ها و اهل رسانه فوتبال در نقاط مختلف دنیا می شود، شایسته چنین انتخاب مهمی نمی دانستند. برخی به عدم کسب یک جام مهم داخلی و یا اروپایی توسط لیونل مسی اشاره می کردند و برخی دیگر صحبت از شایستگی هم تیمی او، آندرس اینیستا در کسب این عنوان به میان می آوردند. در این مقاله سعی بر آن است که تا حد امکان به بررسی و نقد نظرات مطرح شده در فضای مجازی بپردازیم.
1– کمیته رای گیری فیفا، فرانس فوتبال و توپ طلا
اگر نگاهی واقع بینانه به اعضای گسترده این کمیته بیندازیم، بدون تعصب پی به این مطلب خواهیم برد که می توان در دنیای کنونی فوتبال، افرادی آگاه تر و آشناتر به مسائل دقیق و ریز این شبکه انتخاب کرد که کسب این جایزه، فنی تر و معتبر تر تلقی شود اما این مطلب الزاما به این معنی نیست که انتخاب این عنوان توسط فیفا، این جایزه را نصیب فردی خواهد کرد که شایستگی دریافت آن را ندارد. این نکته ای بسیار دقیق است که اغلب عامدانه از آن صرف نظر می شود.
نکات ظریفی در این بین وجود دارد که به آنها اشاره خواهیم کرد:
• از سال 1991 فیفا تصمیمی مبنی بر انتخاب بهترین بازیکن جهان توسط کمیته فنی خود گرفت. قبل از این رویداد، از سال 1956 تا 1991 همواره این مجله معتبر فرانس فوتبال بود که فرد شایسته این جایزه را انتخاب می کرد. از سال 1991 تا سال 2010 همواره دو جایزه به عنوان بهترین بازیکن دنیا به افراد شاغل در فوتبال داده می شد. فیفا عنوان «بهترین بازیکن سال فیفا» را به فرد برگزیده خود اعطا می کرد و مجله فرانس فوتبال هم طبق روال چند ده ساله خود بهترین بازیکن جهان را بر مبنای معیارهای خود بر می گزید.
• نکته بسیار مهم اینجاست که از دومین سال انتخاب لیونل مسی به عنوان بهترین بازیکن سال دنیا، فیفا کمیته فنی خود را به همراه اعضای مجله فرانس فوتبال تقویت کرد و در کنار مربیان و کاپیتان های تیم های ملی، اعضای این مجله نیز به کمیته فنی فیفا اضافه شدند. از این پس در یک سال، دو جایزه توپ طلا به بازیکنان برجسته فوتبال اهدا نمی شد و فیفا توانست این دو جایزه را با یکدیگر ادغام کند. این مطلب بوضوح اعتبار جایزه اهدایی توسط فیفا را بیش از گذشته کرد.
• وقتی به بازه زمانی در میان سالهای 1991 و 2010 نگاهی می اندازیم، به نکات جالبی بر می خوریم. در این سال ها که طبق مطلب گفته شده، فیفا به تنهایی بهترین بازیکن دنیا را از منظر خود انتخاب می کرد، بازیکنان بزرگی به این عنوان رسیدند؛ کسانی که هیچ گاه نتوانستند نظر موسسه فرانس فوتبال را مانند فیفا به خود جلب کنند.
• بازیکنانی مانند آندری شوچنکو، مایکل اوون، پاول ندود و رونالدو نازاریو افتخارات فردی خود را مدیون این انتخاب توسط فیفا می باشند. رونالدو نازاریو تنها دوبار توسط مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد و در انتخاب نخست پس از ماتیاس سامر آلمانی به رتبه دوم رسید. مایکل اوون، آندری شوچنکو و پاول ندود نیز هر کدام یک مرتبه به عنوان بهترین بازیکن سال فیفا انتخاب شدند، درحالی که اگر انتخاب مجله فرانس فوتبال را به عنوان مبنا در نظر بگیریم، این سه بازیکن هیچ گاه به این عنوان نمی رسیدند. مایکل اوون در سال 2001 جایزه فرانس فوتبال را به لوئیس فیگو واگذار کرد. پاول ندود در سال 2003 مغلوب زین الدین زیدان شد و آندری شوچنکو نیز در سال 2004 تسلیم رونالدینیو شد.
• حال سوال اساسی اینجاست؛ اگر انتخاب این عنوان توسط فیفا آن هم در حالی که بصورت کاملا مستقل از مجله فرانس فوتبال انجام می گرفت (نه در حالت کنونی که رای این مجله نیز در انتخاب دخالت مستقیم دارد) نشانگر برتری و مزیت بازیکنان انتخاب شده نیست، پس چرا طرفداران تیم های گوناگون و کارشناسان فوتبال همواره این افراد را بخاطر کسب این عنوان ستایش می کنند و کسب این جایزه را نقطه عطفی در کارنامه ورزشی بازیکن مورد نظر می دانند. آیا جز این است که کسب این عنوان از طرف فیفا همواره توسط فوتبال دوستان مورد استقبال قرار گرفته و آن را جایزه ای معتبر در کنار جایزه موسسه فرانس فوتبال تلقی می کنند؟ حال چگونه است که انتخاب مسی توسط کمیته مشترک فیفا و فرانس فوتبال انتخابی بی ارزش تلقی می شود و مسی را بخاطر کسب آن، شایسته احترام و تقدیر نمی دانند؟
هدف از این بخش، بیان این مطلب بود که انتخاب فیفا در حالت کنونی که بسیار با ارزش تر از گذشته می باشد، انتخابی معتبر و شایسته تقدیر است و همانگونه که در گذشته بازیکن انتخاب شده فردی شایسته و لایق برای کسب این عنوان تلقی می شده، در حال حاضر نیز این داستان تغییری نکرده است.
2- توپ طلا، جایزه فردی یا تیمی؟
مطلبی دیگری که مورد انتقاد ورزش دوستان قرار گرفته ملاک شایستگی بازیکن مورد نظر می باشد. توپ طلا با توجه به رکوردهای فردی اعطا می شود یا جوایز و افتخارات تیمی؟
مغلطه ای که در این بین صورت می گیرد بدین صورت است که در صورت هرگونه پاسخ دادن به سوال فوق، یکی از دو توپ طلای سال گذشته و امسال باید نصیب بازیکن دیگری می شد. اما جواب سوال مورد نظر به هیچ وجه مطلق نیست.
قطعا توپ طلا یک جایزه انفرادی است، اما در کسب آن افتخارات فردی و تیمی هر دو لحاظ می شوند و با بررسی هر دو دسته، بازیکن شایسته تر انتخاب می شود.
در سال 2011، کریستیانو رونالدو رکورد گلزنی فردی در تاریخ لالیگا را با 40 گل شکست و کفش طلای اروپا را از آن خود کرد. از منظر تیمی او به عنوانی بهتر از قهرمانی جام حذفی دست نیافت. اما لیونل مسی توانست به همراه بارسلونا، در لالیگا، لیگ قهرمانان، سوپرجام اسپانیا، سوپر جام اروپا و جام باشگاه های جهان قهرمان شود. از منظر فردی، مسی در رقابت آقای گلی لالیگا مغلوب رونالدو شد و از دست یابی به کفش طلا باز ماند. اما مسی در لیگ قهرمانان توانست برای سومین بار پیاپی به عنوان آقای گلی این رقابت ها دست یابد و در کنار رکورد فن نیستلروی، با 12 گل آقای گل این رقابت ها شود.
اما در سال گذشته، داستان تا حدودی عکس شد اما نه بطور کامل! در سال گذشته کریس رونالدو به همراه رئال مادرید در لالیگا قهرمان شد و در سوپر جام نیز پیروز میدان گشت. رئال در نیمه نهایی لیگ قهرمانان در برابر بایرن مونیخ در ضربات پنالتی حذف شد. او در این سال در هیچ رقابتی به عنوان آقای گلی دست نیافت. اما در رقابت های ملی او به همراه تیم ملی پرتغال در گروه مرگ این رقابت ها قرار گرفت. عملکرد ضعیف او در دو بازی ابتدایی یورو باعث شد پرتغال در آستانه حذف از رقابت ها قرار بگیرد و اگر درخشش دیگر بازیکنان تیم نبود، این اتفاق به وقوع می پیوست. اما در بازی برابر هلند او با درخشش خود و به ثمر رساندن 2 گل ستاره میدان گشت. در مرحله حذفی او در برابر تیم ملی چک با زدن یک گل دیگر، تیمش را به نیمه نهایی رساند. اما در بازی برابر اسپانیا او نتوانست عملکرد خوبی داشته باشد و با نمایش یک بازی عادی، درنهایت پرتغال مغلوب اسپانیا گشت.
اما لیونل مسی در سال گذشته تنها قهرمان جام حذفی اسپانیا گشت. اما از منظر فردی او توانست چندین رکورد فوق العاده را جابه جا کند. او با به ثمر رساندن 50 گل در لالیگا، رکورد گلزنی سال گذشته کریس رونالدو را شکست و توانست کفش طلای اروپا را از آن خود کند. او در فصل گذشته توانست با ثمر رساندن 14 گل در لیگ قهرمانان رکورد گلزنی فن نیستلروی را پشت سر بگذارد و برای چهارمین سال پیاپی آقای گل لیگ قهرمانان شود. مسی در طول فصل با به ثمر رساندن 73 گل از رکورد گلزنی گرد مولر با 68 گل زده پیشی گرفت. او همچنین توانست در طول سال میلادی 91 گل به ثمر برساند تا مهمترین رکورد گلزنی خود را رقم بزند و طلسم 40 ساله رکورد گرد مولر را بشکند. او همچنین توانست در رقابت های ملی در طول سال 12 گل به ثمر برساند تا عنوان بهترین گلزن ملی سال 2012 را نیز از آن خود کند. نکته دیگر اینکه بعد از حدود صد سال او اولین فردیست که توانست در طول سال میلادی بطور همزمان آقای گل باشگاهی و ملی جهان شود. با توجه به بیان رکورد گلزنی او در تیم ملی آرژانتین دیگر نیازی به توضیح عملکرد فوق العاده او در عرصه ملی نیست.
حال سوال اساسی اینجاست، چرا برخی از کارشناسان و منتقدین ورزشی عملکرد این دو بازیکن از منظر فردی و تیمی را در سال های 2011 و 2012 یکسان می گیرند. مسئله ای که بوضوح تفاوتی فاحش در آن وجود دارد.
در سال 2011 مسی در مهمترین و معتبرترین رقابت باشگاهی دنیا (لیگ قهرمانان اروپا) قهرمان شد و پس از آن دو جام اروپایی دیگر نیز بدست آورد. اما در سال گذشته رونالدو همانند مسی از گردونه رقابت ها حذف شد. آیا تفاوتی کسب این سه جام معتبر با عدم کسب آن تا این حد کوچک و بی اهمیت است که در مقایسه عملکرد تیمی بارسا و رئال از آن صرف نظر می شود؟ نکته الحاقی دیگر آقای گلی مسی در همان سال در لیگ قهرمانان است که به آن اشاره ای نمی شود.
آیا تنها رکورد شکنی رونالدو در سال 2011 با این تعداد رکوردشکنی مسی در سال 2012 با یکدیگر برابر است؟ توجه به این نکته نیز لازم است که رکورد های گلزنی مسی در سال گذشته جنبه بین المللی دارد و مانند آقای گلی لالیگا به لیگ اسپانیا محدود نمی شود.
نکته بسیار مهم دیگر اینست که سال میلادی شامل دو نیم فصل می شود و باید عملکرد نیم فصل اول فصل جدید را نیز بررسی کنیم. بارسلونا در فصل جاری با عملکرد بی نظیر خود رکورد بهترین شروع و بهترین نیم فصل تاریخ لالیگا را از آن خود کرد و قطعا عملکرد فوق العاده مسی در گلزنی و گلسازی مهمترین عامل برای این شروع فوق العاده بوده است. به حدی که بارسا نه تنها قهرمان نیم فصل لالیگا شد، بلکه به اعتراف مربیان و بازیکنان حریف، توانست با عملکرد عالی خود قهرمانی کل فصل را مسجل کند. کسانی که لالیگا سال گذشته را به عنوان افتخار تیمی برای رونالدو ذکر می کنند باید به این نکات نیز توجه داشته باشند.
آنهایی که با بیان جمله «بالاخره توپ طلا عنوانی فردیست یا تیمی» قصد ایجاد ابهام در شایستگی مسی در سال گذشته را دارند، خوب است با کمی انصاف به آمار فوق نگاهی بیندازند تا متوجه شوند با توجه به هر دو معیار (عناوین فردی و تیمی) مسی در هر دو سال بدون شک شایسته این عنوان بوده است.
3- نظر کارشناسان و دیگر بزرگان فوتبال
از منظر فرانس فوتبال، مسی و رونالدو هر دو در یک سطح و در رتبه دوم و اینیستا به عنوان نفر نخست شناخته می شود. از منظر مجله معتبر ورلد ساکر، مسی در رتبه نخست قرار می گیرد و پس از آن رونالدو و اینیستا قرار دارند. از منظر کارشناسان مجله گاردین، باز هم مسی به عنوان نفر اول شناخته می شود و رتبه دوم و سوم نیز رونالدو و اینستا هستند.
اما از منظر بزرگان فوتبال، افرادی نظیر پله، مارادونا، بکن بائر، پلاتینی، رونالدو نازاریو، آندری شوچنکو، فن نیستلروی، اوتمار هیتسفلد، مارکو فن باستن، یوهان کرویف و ... مسی بهترین بازیکن جهان و بعضا یکی از بهترین بازیکنان تاریخ دنیای فوتبال است.
افرادی نظیر رونالد کومان نیز رونالدو را شایسته این عنوان می دانند. نکته جالب اینجاست که به اعتراف همین افراد، مسی هنوز بهترین بازیکن جهان است، اما بدلیل کسب سه توپ طلا، نمی بایست دیگر به این عنوان نائل شود. افرادی نظیر لوئیز فرناندز، اسطوره سابق تیم ملی فرانسه نیز اینیستا را شایسته این عنوان می نامند.
آیا با جمع بندی این مطالب روشن نمی شود که صحبت، در مورد عدم صلاحیت لئو مسی برای کسب عنوان بهترین بازیکن جهان از سوی کمیته فنی فیفا، ناعادلانه است؟ بهتر است بجای شکوه و گلایه های بیهوده به این اسطوره زنده دنیای فوتبال تبریک بگوییم. هواداران بارسلونا...
1– کمیته رای گیری فیفا، فرانس فوتبال و توپ طلا
اگر نگاهی واقع بینانه به اعضای گسترده این کمیته بیندازیم، بدون تعصب پی به این مطلب خواهیم برد که می توان در دنیای کنونی فوتبال، افرادی آگاه تر و آشناتر به مسائل دقیق و ریز این شبکه انتخاب کرد که کسب این جایزه، فنی تر و معتبر تر تلقی شود اما این مطلب الزاما به این معنی نیست که انتخاب این عنوان توسط فیفا، این جایزه را نصیب فردی خواهد کرد که شایستگی دریافت آن را ندارد. این نکته ای بسیار دقیق است که اغلب عامدانه از آن صرف نظر می شود.
نکات ظریفی در این بین وجود دارد که به آنها اشاره خواهیم کرد:
• از سال 1991 فیفا تصمیمی مبنی بر انتخاب بهترین بازیکن جهان توسط کمیته فنی خود گرفت. قبل از این رویداد، از سال 1956 تا 1991 همواره این مجله معتبر فرانس فوتبال بود که فرد شایسته این جایزه را انتخاب می کرد. از سال 1991 تا سال 2010 همواره دو جایزه به عنوان بهترین بازیکن دنیا به افراد شاغل در فوتبال داده می شد. فیفا عنوان «بهترین بازیکن سال فیفا» را به فرد برگزیده خود اعطا می کرد و مجله فرانس فوتبال هم طبق روال چند ده ساله خود بهترین بازیکن جهان را بر مبنای معیارهای خود بر می گزید.
• نکته بسیار مهم اینجاست که از دومین سال انتخاب لیونل مسی به عنوان بهترین بازیکن سال دنیا، فیفا کمیته فنی خود را به همراه اعضای مجله فرانس فوتبال تقویت کرد و در کنار مربیان و کاپیتان های تیم های ملی، اعضای این مجله نیز به کمیته فنی فیفا اضافه شدند. از این پس در یک سال، دو جایزه توپ طلا به بازیکنان برجسته فوتبال اهدا نمی شد و فیفا توانست این دو جایزه را با یکدیگر ادغام کند. این مطلب بوضوح اعتبار جایزه اهدایی توسط فیفا را بیش از گذشته کرد.
• وقتی به بازه زمانی در میان سالهای 1991 و 2010 نگاهی می اندازیم، به نکات جالبی بر می خوریم. در این سال ها که طبق مطلب گفته شده، فیفا به تنهایی بهترین بازیکن دنیا را از منظر خود انتخاب می کرد، بازیکنان بزرگی به این عنوان رسیدند؛ کسانی که هیچ گاه نتوانستند نظر موسسه فرانس فوتبال را مانند فیفا به خود جلب کنند.
• بازیکنانی مانند آندری شوچنکو، مایکل اوون، پاول ندود و رونالدو نازاریو افتخارات فردی خود را مدیون این انتخاب توسط فیفا می باشند. رونالدو نازاریو تنها دوبار توسط مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد و در انتخاب نخست پس از ماتیاس سامر آلمانی به رتبه دوم رسید. مایکل اوون، آندری شوچنکو و پاول ندود نیز هر کدام یک مرتبه به عنوان بهترین بازیکن سال فیفا انتخاب شدند، درحالی که اگر انتخاب مجله فرانس فوتبال را به عنوان مبنا در نظر بگیریم، این سه بازیکن هیچ گاه به این عنوان نمی رسیدند. مایکل اوون در سال 2001 جایزه فرانس فوتبال را به لوئیس فیگو واگذار کرد. پاول ندود در سال 2003 مغلوب زین الدین زیدان شد و آندری شوچنکو نیز در سال 2004 تسلیم رونالدینیو شد.
• حال سوال اساسی اینجاست؛ اگر انتخاب این عنوان توسط فیفا آن هم در حالی که بصورت کاملا مستقل از مجله فرانس فوتبال انجام می گرفت (نه در حالت کنونی که رای این مجله نیز در انتخاب دخالت مستقیم دارد) نشانگر برتری و مزیت بازیکنان انتخاب شده نیست، پس چرا طرفداران تیم های گوناگون و کارشناسان فوتبال همواره این افراد را بخاطر کسب این عنوان ستایش می کنند و کسب این جایزه را نقطه عطفی در کارنامه ورزشی بازیکن مورد نظر می دانند. آیا جز این است که کسب این عنوان از طرف فیفا همواره توسط فوتبال دوستان مورد استقبال قرار گرفته و آن را جایزه ای معتبر در کنار جایزه موسسه فرانس فوتبال تلقی می کنند؟ حال چگونه است که انتخاب مسی توسط کمیته مشترک فیفا و فرانس فوتبال انتخابی بی ارزش تلقی می شود و مسی را بخاطر کسب آن، شایسته احترام و تقدیر نمی دانند؟
هدف از این بخش، بیان این مطلب بود که انتخاب فیفا در حالت کنونی که بسیار با ارزش تر از گذشته می باشد، انتخابی معتبر و شایسته تقدیر است و همانگونه که در گذشته بازیکن انتخاب شده فردی شایسته و لایق برای کسب این عنوان تلقی می شده، در حال حاضر نیز این داستان تغییری نکرده است.
2- توپ طلا، جایزه فردی یا تیمی؟
مطلبی دیگری که مورد انتقاد ورزش دوستان قرار گرفته ملاک شایستگی بازیکن مورد نظر می باشد. توپ طلا با توجه به رکوردهای فردی اعطا می شود یا جوایز و افتخارات تیمی؟
مغلطه ای که در این بین صورت می گیرد بدین صورت است که در صورت هرگونه پاسخ دادن به سوال فوق، یکی از دو توپ طلای سال گذشته و امسال باید نصیب بازیکن دیگری می شد. اما جواب سوال مورد نظر به هیچ وجه مطلق نیست.
قطعا توپ طلا یک جایزه انفرادی است، اما در کسب آن افتخارات فردی و تیمی هر دو لحاظ می شوند و با بررسی هر دو دسته، بازیکن شایسته تر انتخاب می شود.
در سال 2011، کریستیانو رونالدو رکورد گلزنی فردی در تاریخ لالیگا را با 40 گل شکست و کفش طلای اروپا را از آن خود کرد. از منظر تیمی او به عنوانی بهتر از قهرمانی جام حذفی دست نیافت. اما لیونل مسی توانست به همراه بارسلونا، در لالیگا، لیگ قهرمانان، سوپرجام اسپانیا، سوپر جام اروپا و جام باشگاه های جهان قهرمان شود. از منظر فردی، مسی در رقابت آقای گلی لالیگا مغلوب رونالدو شد و از دست یابی به کفش طلا باز ماند. اما مسی در لیگ قهرمانان توانست برای سومین بار پیاپی به عنوان آقای گلی این رقابت ها دست یابد و در کنار رکورد فن نیستلروی، با 12 گل آقای گل این رقابت ها شود.
اما در سال گذشته، داستان تا حدودی عکس شد اما نه بطور کامل! در سال گذشته کریس رونالدو به همراه رئال مادرید در لالیگا قهرمان شد و در سوپر جام نیز پیروز میدان گشت. رئال در نیمه نهایی لیگ قهرمانان در برابر بایرن مونیخ در ضربات پنالتی حذف شد. او در این سال در هیچ رقابتی به عنوان آقای گلی دست نیافت. اما در رقابت های ملی او به همراه تیم ملی پرتغال در گروه مرگ این رقابت ها قرار گرفت. عملکرد ضعیف او در دو بازی ابتدایی یورو باعث شد پرتغال در آستانه حذف از رقابت ها قرار بگیرد و اگر درخشش دیگر بازیکنان تیم نبود، این اتفاق به وقوع می پیوست. اما در بازی برابر هلند او با درخشش خود و به ثمر رساندن 2 گل ستاره میدان گشت. در مرحله حذفی او در برابر تیم ملی چک با زدن یک گل دیگر، تیمش را به نیمه نهایی رساند. اما در بازی برابر اسپانیا او نتوانست عملکرد خوبی داشته باشد و با نمایش یک بازی عادی، درنهایت پرتغال مغلوب اسپانیا گشت.
اما لیونل مسی در سال گذشته تنها قهرمان جام حذفی اسپانیا گشت. اما از منظر فردی او توانست چندین رکورد فوق العاده را جابه جا کند. او با به ثمر رساندن 50 گل در لالیگا، رکورد گلزنی سال گذشته کریس رونالدو را شکست و توانست کفش طلای اروپا را از آن خود کند. او در فصل گذشته توانست با ثمر رساندن 14 گل در لیگ قهرمانان رکورد گلزنی فن نیستلروی را پشت سر بگذارد و برای چهارمین سال پیاپی آقای گل لیگ قهرمانان شود. مسی در طول فصل با به ثمر رساندن 73 گل از رکورد گلزنی گرد مولر با 68 گل زده پیشی گرفت. او همچنین توانست در طول سال میلادی 91 گل به ثمر برساند تا مهمترین رکورد گلزنی خود را رقم بزند و طلسم 40 ساله رکورد گرد مولر را بشکند. او همچنین توانست در رقابت های ملی در طول سال 12 گل به ثمر برساند تا عنوان بهترین گلزن ملی سال 2012 را نیز از آن خود کند. نکته دیگر اینکه بعد از حدود صد سال او اولین فردیست که توانست در طول سال میلادی بطور همزمان آقای گل باشگاهی و ملی جهان شود. با توجه به بیان رکورد گلزنی او در تیم ملی آرژانتین دیگر نیازی به توضیح عملکرد فوق العاده او در عرصه ملی نیست.
حال سوال اساسی اینجاست، چرا برخی از کارشناسان و منتقدین ورزشی عملکرد این دو بازیکن از منظر فردی و تیمی را در سال های 2011 و 2012 یکسان می گیرند. مسئله ای که بوضوح تفاوتی فاحش در آن وجود دارد.
در سال 2011 مسی در مهمترین و معتبرترین رقابت باشگاهی دنیا (لیگ قهرمانان اروپا) قهرمان شد و پس از آن دو جام اروپایی دیگر نیز بدست آورد. اما در سال گذشته رونالدو همانند مسی از گردونه رقابت ها حذف شد. آیا تفاوتی کسب این سه جام معتبر با عدم کسب آن تا این حد کوچک و بی اهمیت است که در مقایسه عملکرد تیمی بارسا و رئال از آن صرف نظر می شود؟ نکته الحاقی دیگر آقای گلی مسی در همان سال در لیگ قهرمانان است که به آن اشاره ای نمی شود.
آیا تنها رکورد شکنی رونالدو در سال 2011 با این تعداد رکوردشکنی مسی در سال 2012 با یکدیگر برابر است؟ توجه به این نکته نیز لازم است که رکورد های گلزنی مسی در سال گذشته جنبه بین المللی دارد و مانند آقای گلی لالیگا به لیگ اسپانیا محدود نمی شود.
نکته بسیار مهم دیگر اینست که سال میلادی شامل دو نیم فصل می شود و باید عملکرد نیم فصل اول فصل جدید را نیز بررسی کنیم. بارسلونا در فصل جاری با عملکرد بی نظیر خود رکورد بهترین شروع و بهترین نیم فصل تاریخ لالیگا را از آن خود کرد و قطعا عملکرد فوق العاده مسی در گلزنی و گلسازی مهمترین عامل برای این شروع فوق العاده بوده است. به حدی که بارسا نه تنها قهرمان نیم فصل لالیگا شد، بلکه به اعتراف مربیان و بازیکنان حریف، توانست با عملکرد عالی خود قهرمانی کل فصل را مسجل کند. کسانی که لالیگا سال گذشته را به عنوان افتخار تیمی برای رونالدو ذکر می کنند باید به این نکات نیز توجه داشته باشند.
آنهایی که با بیان جمله «بالاخره توپ طلا عنوانی فردیست یا تیمی» قصد ایجاد ابهام در شایستگی مسی در سال گذشته را دارند، خوب است با کمی انصاف به آمار فوق نگاهی بیندازند تا متوجه شوند با توجه به هر دو معیار (عناوین فردی و تیمی) مسی در هر دو سال بدون شک شایسته این عنوان بوده است.
3- نظر کارشناسان و دیگر بزرگان فوتبال
از منظر فرانس فوتبال، مسی و رونالدو هر دو در یک سطح و در رتبه دوم و اینیستا به عنوان نفر نخست شناخته می شود. از منظر مجله معتبر ورلد ساکر، مسی در رتبه نخست قرار می گیرد و پس از آن رونالدو و اینیستا قرار دارند. از منظر کارشناسان مجله گاردین، باز هم مسی به عنوان نفر اول شناخته می شود و رتبه دوم و سوم نیز رونالدو و اینستا هستند.
اما از منظر بزرگان فوتبال، افرادی نظیر پله، مارادونا، بکن بائر، پلاتینی، رونالدو نازاریو، آندری شوچنکو، فن نیستلروی، اوتمار هیتسفلد، مارکو فن باستن، یوهان کرویف و ... مسی بهترین بازیکن جهان و بعضا یکی از بهترین بازیکنان تاریخ دنیای فوتبال است.
افرادی نظیر رونالد کومان نیز رونالدو را شایسته این عنوان می دانند. نکته جالب اینجاست که به اعتراف همین افراد، مسی هنوز بهترین بازیکن جهان است، اما بدلیل کسب سه توپ طلا، نمی بایست دیگر به این عنوان نائل شود. افرادی نظیر لوئیز فرناندز، اسطوره سابق تیم ملی فرانسه نیز اینیستا را شایسته این عنوان می نامند.
آیا با جمع بندی این مطالب روشن نمی شود که صحبت، در مورد عدم صلاحیت لئو مسی برای کسب عنوان بهترین بازیکن جهان از سوی کمیته فنی فیفا، ناعادلانه است؟ بهتر است بجای شکوه و گلایه های بیهوده به این اسطوره زنده دنیای فوتبال تبریک بگوییم. هواداران بارسلونا...
ما را در سایت هواداران بارسلونا دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده: محمد
بازدید: 200