
امسال سال اسطوره است.اسطوره بندر "پخته تر" شده و این را همه ،از طرفدار و روزنامه نگار گرفته تا مربی جدید باشگاه فهمیده اند.جای او امسال قلبِ زمین است و میچرخد و میچرخاند تیمها را طوریکه که هی
چ کس جز او نمیتواند.
همه ما در این سالها انقدر بازیکن بزرگ و افسانهای در این باشگاه دیده ایم که دیگر از دیدن درخشش یکی دیگر از ستاره هامان (قاعدتاً) نباید هیجان زده شویم،اما...
بله اما "این" چیز دیگریست ؛ بوی "تاریخ نویسی" میآید ، کسی که اسمش را تا قرنها بگویند، کسی از جنسِ مارادونا و پله ؛ واقع بینانه اگر نگاه کنیم (و با تعصبِ تلطیف شده) عصاره تاریخ فوتبال همین دو نام اند و حالا... شاه لئو مشغول آمادگی برای مراسم تاج گذاریست. چند روز پیش بعد از گذشتن از رکوردِ پله بود که بیشتر از قبل به سرعت و هیجانِ سیری ناپذیرش در این مسیر مطمئن شدم.در این روزها که ستارههای کوچک و بزرگی را در دنیای فوتبال شاهد هستیم هیچ کس حتا کسانی که به این استعداد شگرف رشک میورزند هم نمیتوانند کسی را با "مسی" بزرگ مقایسه کنند ، و ناچار به اینکه در سکوت و خلوت خود مات حرکاتِ مافوق انسانی او شوند ؛ فوتبالی که "مسی" در حال نمایش آن است سوای یک شو فوتبالی و زیبایی بصری است ، او در زمین با حرکاتش یک شطرنجِ تمام عیار به راه میاندازد و این دقیقا چیزی ست که او را از تمامی رقیبانش جدا میسازد.
به راستی که ما آبی اناریها خوش بختیم که در حالِ زیستن در عصر و زمانی هستیم که تولد و رشد و تاجگذاری یک اسطوره را مثلِ قهرمانانِ فیلمها به تماشا نشسته ایم و لذت بخش اینکه ما نه در سالن تاریک سینما هستیم و نه کسی که مقابل ماست هنرپیشه، این لذت از جنسِ واقعیت است،مثل خودِ زندگی ؛ که اگر باور کنیم و بدانیم جایگاه ستاره را وقتی برای کلکلهای خنده در و بچگانه بر سر غیاث "اسطوره" با بازیکنان دیگر تلف نمیکنیم و در مقابل... حظّ میکنیم این دوره را که شاید تا زنده ایم دیگر بازی ستارهای در این ابعاد را به صورت "زنده" نبینیم.
برچسب:
نویسنده: محمد
تاريخ: چهارشنبه
24 آبان
1391 ساعت: 23:33